Jongeren moeten de toekomst helpen vormgeven, niet alleen erven

Hoe kunnen regio’s en steden jongeren een sterkere stem geven in beslissingen die hun toekomst vorm zullen geven? Deze vraag stond centraal in de workshop van het Europees Comité van de Regio’s over strategische prognoses met jongeren als belangrijke actoren, die werd gehouden tijdens de Europese Week van regio’s en steden.

Tijdens de opening van de discussie benadrukte Jelena Drenjanin, prognosecoördinator van het CvdR, een groeiende paradox: hoewel de uitdagingen van vandaag een langetermijndenken vereisen, blijven politieke systemen vaak gericht op onmiddellijke zorgen en verkiezingscycli. Strategische prognoses, zo betoogde ze, kunnen beleidsmakers helpen rekening te houden met de belangen van zowel jongeren als toekomstige generaties.

Verschillende sprekers gaven concrete voorbeelden van hoe jongeren kunnen worden betrokken bij het vormgeven van beleid.

Marie-Antoinette Maupertuis, voorzitter van het parlement van Corsica, legt uit hoe het project Corsica Pruspettiva 2050 de Assemblea di a Giuventù ertoe heeft aangezet om vier scenario’s voor de toekomst van het eiland te bespreken, waardoor jongeren een directe rol krijgen in de discussies over de transformaties waarmee Corsica tegen 2050 te maken kan krijgen. Jonge deelnemers werden aangemoedigd om niet alleen commentaar te geven op bestaande trends, maar ook om zich voor te stellen wat vandaag ondenkbaar is.

Jacob Ellis van de Future Generations Commissioner voor Wales wees op de ramp met Aberfan in 1966, toen een instortende kolenboiler een school begroef en het leven van 116 kinderen eiste, als een grimmige herinnering aan de kosten van kortetermijndenken. Hij voerde aan dat instellingen de belangen van toekomstige generaties moeten beschermen en dat toekomstgericht denken een vast onderdeel van het schoolonderwijs moet worden.

Nicola Spano van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek presenteert de werkzaamheden van de Europese Commissie op het gebied van intergenerationele rechtvaardigheid. Hij liet zien hoe het EU-beleidslab speculatief ontwerp gebruikt om de verbeelding te stimuleren en de beslissingen van vandaag te verbinden met de behoeften van toekomstige generaties. In plaats van de toekomst te voorspellen, creëren deze methoden een dialoog met mensen die nog niet geboren zijn, waardoor beleidsmakers de langetermijngevolgen van hedendaagse keuzes kunnen overwegen.

Als vertegenwoordiger van het Europees Jeugdforum wees Marin Capan op instrumenten zoals jongerentoetsen en jeugdtests, die beoordelen hoe beleid van invloed is op jongere generaties. Hij is ingenomen met het toenemende gebruik van deze instrumenten door de Europese Commissie en merkt op dat het Europees Comité van de Regio’s er ook voor heeft gepleit om bij de beleidsvorming meer rekening te houden met de perspectieven van jongeren.

De kernboodschap was duidelijk: de toekomst mag jongeren niet zomaar overkomen. Het moet worden gevormd met hen en met toekomstige generaties in het achterhoofd. Door middel van strategische prognoses en zinvolle participatie kunnen steden, regio’s en Europese instellingen besluiten nemen die tegemoetkomen aan de behoeften van vandaag en tegelijkertijd de belangen van degenen die de gevolgen zullen erven beter beschermen.