Młodzi ludzie muszą pomóc kształtować przyszłość, a nie tylko ją odziedziczyć

W jaki sposób regiony i miasta mogą dać młodym ludziom silniejszy głos w decyzjach, które będą kształtować ich przyszłość? Kwestia ta była głównym tematem warsztatów Europejskiego Komitetu Regionów pt. „Prognoza strategiczna z młodzieżą jako kluczowymi podmiotami”, które odbyły się podczas Europejskiego Tygodnia Regionów i Miast.

Otwierając dyskusję, Jelena Drenjanin, koordynatorka KR-u ds. prognozowania, podkreśliła rosnący paradoks: chociaż dzisiejsze wyzwania wymagają długoterminowego myślenia, systemy polityczne często koncentrują się na bezpośrednich obawach i cyklach wyborczych. Prognozowanie strategiczne może pomóc decydentom w rozważeniu interesów zarówno młodych ludzi, jak i przyszłych pokoleń.

Kilku prelegentów przedstawiło konkretne przykłady zaangażowania młodych ludzi w kształtowanie polityki.

Marie-Antoinette Maupertuis, przewodnicząca Zgromadzenia Korsyki, wyjaśniła, w jaki sposób projekt Corsica Pruspettiva 2050 zaangażował Assemblea di a Giuventù w debatę nad czterema scenariuszami przyszłości wyspy, dając młodym ludziom bezpośrednią rolę w dyskusjach na temat transformacji, z którymi Korsyka może się zmierzyć do 2050 r. Młodych uczestników zachęcano nie tylko do komentowania istniejących trendów, ale także do wyobrażenia sobie tego, co dziś jest nie do pomyślenia.

Jacob Ellis z komisarza ds. przyszłych pokoleń w Walii zwrócił uwagę na katastrofę w Aberfanie w 1966 r., kiedy zawalający się wierzchołek łupu węgla pochował szkołę i pochłonął życie 116 dzieci, jako wyraźne przypomnienie kosztów myślenia krótkoterminowego. Twierdził, że instytucje powinny chronić interesy przyszłych pokoleń i że myślenie przyszłościowe powinno stać się regularną częścią edukacji szkolnej.

Nicola Spano ze Wspólnego Centrum Badawczego przedstawiła prace Komisji Europejskiej nad sprawiedliwością międzypokoleniową. Zaprezentował, w jaki sposób laboratorium polityki UE wykorzystuje projektowanie spekulacyjne, aby pobudzić wyobraźnię i połączyć dzisiejsze decyzje z potrzebami przyszłych pokoleń. Zamiast przewidywać przyszłość, metody te tworzą dialog z ludźmi, którzy jeszcze się nie urodzili, pomagając decydentom rozważyć długoterminowe konsekwencje dzisiejszych wyborów.

Reprezentując Europejskie Forum Młodzieży, Marin Capan podkreślił narzędzia takie jak kontrole młodzieży i testy wpływu polityki na młodzież, które oceniają wpływ polityki na młodsze pokolenia. Z zadowoleniem przyjął rosnące wykorzystanie tych instrumentów przez Komisję Europejską i zauważył, że Europejski Komitet Regionów opowiada się również za większym uwzględnieniem perspektywy młodzieży w kształtowaniu polityki.

Kluczowe przesłanie było jasne: przyszłość nie powinna przytrafiać się po prostu młodym ludziom. Powinien być kształtowany z nimi i z myślą o przyszłych pokoleniach. Dzięki prognozowaniu strategicznemu i znaczącemu uczestnictwu miasta, regiony i instytucje europejskie mogą podejmować decyzje odpowiadające dzisiejszym potrzebom, a jednocześnie lepiej chronić interesy tych, którzy odziedziczą konsekwencje.