Deklaracja programowa
Nasze działania polityczne opierają się na przekonaniu, że jeśli mamy budować ściślejszą i bardziej solidarną unię między narodami europejskimi i odpowiadać na wyzwania globalizacji, niezbędna jest współpraca między szczeblem europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym.
Jak pracuje KR?
KR składa się z 329 członkiń i członków oraz 329 zastępczyń i zastępców ze wszystkich krajów UE. Każdy rząd krajowy proponuje swoich przedstawicieli lokalnych i regionalnych (członków oraz zastępców członków) – delegacje krajowe. Członkowie KR-u mają pięcioletnią kadencję, która biegnie od dnia ich oficjalnego mianowania przez Radę.
Sześć komisji (i podkomisji), składających się z członków i pogrupowanych według obszarów polityki, analizuje teksty legislacyjne opracowane przez Komisję Europejską i sporządza opinie, które są następnie omawiane i przyjmowane na sesjach plenarnych KR-u.
Co dwa i pół roku Zgromadzenie Plenarne wybiera przewodniczącą albo przewodniczącego Komitetu i pierwszą wiceprzewodniczącą albo pierwszego wiceprzewodniczącego. Przewodnicząca(-y) reprezentuje Komitet i kieruje jego działaniami. Jeżeli osoba ta jest nieobecna lub nie może wziąć udziału w posiedzeniu, zastępuje ją pierwsza(-y) wiceprzewodnicząca(-y) albo ktoś spośród pozostałych wiceprzewodniczących.
Jakiego rodzaju prawodawstwo jest przedmiotem dyskusji?
Komisja Europejska i Rada Unii Europejskiej muszą konsultować się z KR-em przy wszelkich nowych wnioskach w dziedzinach, które mają implikacje na szczeblu lokalnym i regionalnym: w zakresie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, funduszy strukturalnych, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, zatrudnienia i spraw społecznych, edukacji, młodzieży, szkoleń zawodowych, kultury i sportu, środowiska, energii i zmiany klimatu, transportu, sieci transeuropejskich i zdrowia publicznego.
Również poza tymi dziedzinami Komisja, Rada i Parlament Europejski mogą zasięgać opinii Komitetu.
KR przyjmuje zalecenia dotyczące projektów aktów prawnych UE i proponuje także nowe strategie polityczne w oparciu o lokalne i regionalne doświadczenia i wiedzę fachową. Może również zaproponować nowe przepisy i umieścić nowe punkty w programie działań UE.
Rola KR-u została potwierdzona i wzmocniona w traktacie lizbońskim w 2009 roku. Z KR-em należy się konsultować na wszystkich etapach unijnego procesu legislacyjnego. Może on także wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości w sprawie naruszenia przez dany akt prawny UE jego praw instytucjonalnych lub w przypadku zaniedbania konsultacji z władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi. W konsekwencji wzmocniły się stosunki KR-u z Komisją Europejską, Parlamentem Europejskim i Radą.
Promowanie dialogu i współpracy transgranicznej
Konsultacje są organizowane przez KR w celu uzyskania informacji od władz lokalnych i regionalnych, ekspertów i innych zainteresowanych stron, tak by podmioty te mogły wnieść swój wkład w opinie, członkinie i które członkowie KR-u proponują do przyjęcia na szczeblu UE.
Grupy międzyregionalne to grupy szczególnych interesów członków, którzy zbierają się, by przedyskutować kwestie na szczeblu lokalnym/regionalnym, a czasami transgranicznym.
Komitet koordynuje także niektóre sieci, tak aby umożliwić regionom i miastom wymianę informacji o najlepszych praktykach, zarówno na szczeblu europejskim, jak i poza nim. Na przykład Partnerstwo Wschodnie (CORLEAP) i Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM) to wyraz wysiłków KR-u w dziedzinie polityki sąsiedztwa UE.
Inne przykłady współpracy transgranicznej to:
- przyczynianie się do integracji nowych państw członkowskich w UE poprzez wspólne komitety konsultacyjne i grupy robocze, gdzie KR pracuje z przedstawicielami władz lokalnych i regionalnych z krajów starających się o członkostwo w UE;
- współpraca z Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i Radą Europy (RE) na rzecz wzmocnienia dialogu politycznego z władzami lokalnymi i regionalnymi w UE.
Działania w zakresie monitorowania, oceny i badań
Poza tym KR
- czuwa nad tym, by zaangażowane były wszystkie szczeble administracji i aby prawo UE było prawidłowo wdrażane na szczeblu lokalnym i regionalnym;
- ocenia potencjalny wpływ wniosków ustawodawczych UE w terenie;
- zachęca do decentralizacji i wzmocnionego partnerstwa na rzecz skutecznego kształtowania polityki w UE;
- uzupełnia swoje planowanie strategiczne poprzez dążenie do przewidywania przyszłych wyzwań i szans, które następnie mogą ułatwiać trwający proces decyzyjny.