Wiadomości

Rozmowa prognostyczna z pierwszym komisarzem Walii ds. przyszłych pokoleń

Tłumaczenie maszynowe

Ta strona została przetłumaczona maszynowo, aby ułatwić ci zrozumienie jej treści. Dowiedz się więcej na temat naszej polityki językowej.

Na stronie

  • Polityka młodzieżowa
  • Edukacja i kultura

24 czerwca Europejski Komitet Regionów (KR) był gospodarzem rozmowy prognostycznej z Sophie Howe, pierwszą komisarz ds. przyszłych pokoleń w Walii. W wydarzeniu tym uczestniczyły przedstawicielstwa regionalne w Brukseli, partnerzy instytucjonalni oraz pracownicy i stażyści KR-u, aby zbadać, w jaki sposób można lepiej włączyć myślenie długoterminowe w publiczny proces decyzyjny.

Dyskusja stanowi część serii rozmów prognostycznych KR-u, które łączą decydentów i praktyków w celu wymiany podejść na rzecz bardziej odpornego i przyszłościowego kształtowania polityki.

Sesję otworzyła Jelena Drenjanin (SE/EPL), członkini KR-u i koordynatorka ds. prognozowania, która podkreśliła potrzebę zrównoważenia obecnych potrzeb z interesami przyszłych pokoleń w takich dziedzinach jak mieszkalnictwo, mobilność, klimat i finanse publiczne. Podkreśliła, że zwiększanie sprawiedliwości międzypokoleniowej wymaga większego wykorzystania prognozy strategicznej do wspierania świadomych decyzji na szczeblu lokalnym i regionalnym.

Sophie Howe przedstawiła kluczowe wnioski ze swojej kadencji w latach 2016–2023, która to rola została ustanowiona na mocy ustawy Walii o dobrostanie przyszłych pokoleń. Chociaż nie ma uprawnień decyzyjnych, komisarz może wpływać na politykę, publicznie kwestionując wnioski niezgodne z długoterminowymi celami.

Swoje wystąpienie skupiła na „zarządzaniu z myślą o przyszłych pokoleniach”, podkreślając, że integracja perspektyw długoterminowych jest nie tylko strategiczna, ale i praktyczna. Obejmuje to włączenie prognozowania do kształtowania polityki ‑to‑day i badanie alternatywnych przyszłości. Przykłady z Walii wykazały wymierne skutki, w tym zmniejszenie ilości odpadów i zmiany w transporcie, w szczególności sprzeciw wobec nowego projektu drogowego przynoszącego nierówne korzyści terytorialne.

Dyskusja potwierdziła duże zainteresowanie stosowaniem tych podejść w całej UE, a także uznanie, że strategia UE na rzecz sprawiedliwości międzypokoleniowej powinna przełożyć się na bardziej konkretne działania. Podkreślono również, że IGF nie jest jeszcze powszechnie postrzegany jako prawdziwie strategiczne ramy i powinien być dalej pozycjonowany i operacyjny jako taki.

Członkowie