Regio’s en steden dringen aan op beëindiging van onbezoldigde stages en eisen dat stagiairs dezelfde rechten genieten als reguliere werknemers

Tijdens de zitting van het Europees Comité van de Regio's (CvdR) van 9 oktober hebben lokale en regionale leiders opgeroepen tot een betere bescherming van de rechten van stagiairs en tot beëindiging van het misbruik van stages om reguliere banen te verhullen, teneinde een eerlijkere arbeidsmarkt in de Europese Unie tot stand te brengen.

In een advies van Dimitrios Birmpas (GR/PSE) steunt het EESC in grote lijnen de wetgevingsvoorstellen van de EU om schijnstages te bestrijden en de rechten van stagiairs te versterken door een Europees regelgevingskader voor stages in het leven te roepen. Het Comité dringt er echter opaan dat demaatregelen om ervoor te zorgen dat alle stagiairs toegang hebben tot rechten en eerlijke arbeidsvoorwaarden, nader worden uitgewerkt.

De CvdR-leden benadrukten dat stages een belangrijke rol spelen bij de bestrijding van de jeugdwerkloosheid in de EU. Ze stellen jongeren in staat werkervaring op te doen en hun inzetbaarheid te vergroten en,als de ervaring leidt tot een reguliere functie voor de stagiair, stellen stages werkgevers in staat de aanwervings- en integratiekosten en -tijd te verminderen. 

Regio's en steden pleiten voor de vaststelling van duidelijke criteria om de kwaliteit van stages te verbeteren en te voorkomen dat ze worden gebruikt als goedkope vervanging voor reguliere banen. Zij dringen erop aan dat stages als geldige beroepservaring worden erkend, een duidelijk omschreven leer- of opleidingscomponent omvatten en niet alleen een maximale duur van zes maanden hebben, maar ook een minimumduur van één maand om een aanzienlijke leerervaring te garanderen. Evenzo erkent het CvdR dat naar behoren gemotiveerde afwijkingen van deze limieten in overweging moeten worden genomen, zoals stages die integraal deel uitmaken van de beroepsopleiding. 

Een schriftelijke overeenkomst aan het begin van de stage, waarin de verantwoordelijkheden en rechten worden verduidelijkt, en een certificaat waarin de opgedane ervaring wordt erkend, moeten verplicht zijn. Stagiairs moeten dezelfde rechten hebben als reguliere werknemers, met name op het gebied van sociale bescherming en gezondheid en veiligheid. Het EESC stelt een EU-breed verbod op onbezoldigde stages voor om ervoor te zorgen dat alle stagiairs, ook die uit kwetsbare groepen, eerlijke toegang hebben tot kansen en hun basiskosten van levensonderhoud kunnen dekken. Het CvdR is ook voorstander van ondersteuning van aanbieders van stages omde beschikbaarheid van bezoldigde stages te vergroten. 

Om transparantie en verantwoordingsplicht te bevorderen en de doeltreffendheid van stageprogramma’s te monitoren, pleiten CvdR-leden ervoor om gegevens te delen over de mate waarin bedrijven voormalige stagiairs in dienst nemen en om een Europese databank op te zetten. Zij benadrukten de noodzaak van aanvullende steun voor kmo’s om te voldoen aan de kwaliteitsnormen voor stages. 

Tot slot wezen regio’s en steden erop dat lokale en regionale overheden van cruciaal belang zijn voor het toezicht op en de uitvoering van het stagebeleid, met inbegrip van de bevordering van de grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs naargelang de lokale en regionale behoeften. 

Citaat:

Rapporteur Dimitrios Birmpas (GR/PSE), gemeenteraadslid van Egaleo: “Gewonearbeidsverhoudingen vermomd als stages ondermijnen niet alleen de rechten van stagiairs, maar ook die van reguliere werknemers,terwijl ze leiden tot concurrentieverstoringen tussen ondernemingen en misbruik op de arbeidsmarkt. Stagiairs mogen niet worden verplicht te kiezen voor een lage of geen vergoeding om toegang te krijgen tot hoogwaardige stagemogelijkheden. We moeten hun recht op fatsoenlijke stagevoorwaarden waarborgen. Daarom is er dringend behoefte aan een duidelijk regelgevingskader op EU-niveau. Lokale en regionale overheden moeten het goede voorbeeld geven voor de doeltreffende uitvoering van een dergelijk kader, omdat zij beide belangrijke stageaanbieders zijn en de grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs kunnen vergemakkelijken.