Buiséad an Aontais amach anseo: éilimh na réigiún agus na gcathracha i gcroílár achainí na ngrúpaí polaitiúla is sinsearaí i bParlaimint na hEorpa chuig an gCoimisiún Eorpach

I litir chuig Uachtarán an Choimisiúin Eorpaigh, Ursula von der Leyen, d’athdhearbhaigh príomhghrúpaí Pharlaimint na hEorpa inniu na príomhéilimh a chuir Coiste Eorpach na Réigiún (CnaR) in iúl arís agus arís eile: beartais chomhtháthaithe agus talmhaíochta a chosaint mar chroí-infheistíochtaí Eorpacha, acmhainní intuartha agus bainistíocht chomhroinnte a ráthú, agus a áirithiú go bhfanfaidh an daonlathas agus an choimhdeacht i gcroílár ollstruchtúr airgeadais na hEorpa. Tathantaíonn príomhchomhaltaí CnaR ar an gCoimisiún anois athruithe móra a dhéanamh ar an togra chun bonn fónta a chur ar fáil don chaibidlíocht.

D'athdhearbhaigh grúpaí polaitiúla a dhéanann ionadaíocht ar thromlach d'Fheisirí Pharlaimint na hEorpa na príomh-shaincheisteanna go léir a d'ardaigh réigiún an AE agus luann siad mar fhreagairt ar thogra an Choimisiúin Eorpaigh don chéad Chreat Airgeadais Ilbhliantúil (CAI) eile:

- dhiúltaigh siad d’aon athnáisiúnú ar infheistíocht AE don talmhaíocht agus don chomhtháthú;

- d’áitigh siad gur gá acmhainní intuartha agus rialachas soiléir agus cuimsitheach a chur ar fáil do na beartais ríthábhachtacha sin;

- d’aithin siad ról ríthábhachtach na réigiún agus na n-údarás áitiúil chomh maith le ról ríthábhachtach Pharlaimint na hEorpa; 

- leag siad béim ar na rioscaí daonlathacha a bhaineann le loighic airgead tirim le haghaidh athchóirithe atá dall ó thaobh críche de.

Cuireann Uachtaránacht CnaR agus príomhchomhaltaí CnaR in iúl go dtacaíonn siad go hiomlán leis an tionscnamh ó thromlach ghrúpaí polaitiúla Pharlaimint na hEorpa agus iarrann siad ar an gCoimisiún Eorpach togra athbhreithnithe nua a chur síos a luaithe is féidir.

Seo mar a labhair Uachtarán CnaR, Kata Tüttő: “Ní bailiúchán d’imchlúdaigh náisiúnta é buiséad na hEorpa. Is léiriú é ar ár dtionscadal comhroinnte — ar an gcaoi a ndéanaimid infheistíocht le chéile sa dlúthpháirtíocht, san iomaíochas agus san inbhuanaitheacht, san infheistíocht chomhroinnte i dtodhchaí a chéile. Trí chumhacht a athlárú, tá an baol ann go gcaillfidh an Eoraip muinín agus rannpháirtíocht na ndaoine a dhéanann rudaí – méaraí, uachtaráin réigiúnacha, pobail áitiúla. Is ionann beartais a laghdú go mála airgid agus an Eoraip a laghdú go hidirbheart, nuair is claochlú atá de dhíth orainn. Ní mór don Choimisiún togra a chur chun cinn lena gcoinneofar an Eoraip iomaíoch, comhtháite agus daonlathach agus lena gcosnófar a croí réigiúnach.”

Seo mar a labhair Céad-Leas-Uachtarán CnaR agus Uachtarán na hAndalúise Juanma Moreno: “Thug Coiste Eorpach na Réigiún freagra láithreach ar an togra lenar tugadh le chéile réigiúin, cathracha, Parlaimint na hEorpa, an Coiste Eacnamaíoch agus Sóisialta, comhlachais na rialtas áitiúil. Anois baintear leas as an aontacht sin ionas nach mbainfear an bonn den chomhpháirtíocht muiníne idir réigiúin, cathracha agus an tAontas leis an gcéad bhuiséad eile.”

Seo mar a labhair Sari Rautio (FI/PPE), rapóirtéirCnaR maidir leis an CAI a bheidh ann amach anseo agus Comhalta de Chomhairle Cathrach Hämeenlinna: “Is cúis áthais dúinn go dtacaíonn Parlaimint na hEorpa lenár n-iarraidh athbhreithniú a dhéanamh ar an togra ón gCoimisiún maidir le Ciste an Phlean Comhpháirtíochta Náisiúnta agus Réigiúnaigh. Athdhearbhaímid gur iarr na réigiúin go gcoinneofaí an cleachtas seanbhunaithe maidir le bainistíocht chomhroinnte cistí, chomh maith le ról na réigiún i mbeartais chomhtháthaithe, talmhaíochta agus forbartha tuaithe. Ní mór do na réigiúin agus na cathracha ráthaíochtaí dlíthiúla a fháil lena ndearbhaítear an ról atá acu mar phríomh-chomhpháirtithe in ullmhú, i gcaibidlíocht, i gcur chun feidhme agus i bhfaireachán na bPleananna Comhpháirtíochta Náisiúnta agus Réigiúnacha. Dá n-aistreofaí an chinnteoireacht go dtí an leibhéal náisiúnta gan rannpháirtíocht láidir na réigiún, bheadh sé sin ag teacht salach ar bhunphrionsabal na coimhdeachta, dhéanfaí an rialachas il-leibhéil seanbhunaithe a lagú go mór, agus thiocfadh sé salach go díreach ar phrionsabal na comhpháirtíochta.’